Στον Προφήτη Ηλία του τόπου μας

Το καλοκαίρι για εμάς τους ορεινούς είναι μια ευκαιρία, να στραφούμε στον «προφήτη των κορυφών» αποτελώντας έτσι το έναυσμα, για ανάβαση σε ένα ξεχωριστό καλοκαιρινό προσκύνημα.

Η διαδρομή για το μικρό,πέτρινο ξωκκλήσι, που στέκεται περήφανα μες στους βράχους, ξεκινά συνήθως νωρίς το πρωί, πριν ακόμα αρχίσει να καίει ο ήλιος. Κατάμπροστα, απλώνεται ένα ανηφορικό, αλλά πανέμορφο μονοπάτι τρεισήμισι χιλιομέτρων, με εκκίνηση από την πλατεία του χωριού, πνιγμένο στα έλατα και στα μοναδικά αρώματα της φύσης. Η κάθε στροφή αυτού του μονοπατιού αποκαλύπτει τον τραχύ και δύσκολο τόπο μας φέρνοντας στο νου τους καθημερινούς αγώνες των ανθρώπων που περπάτησαν τούτη τη γη.

Φτάνοντας εκεί ψηλά, με τη θέα να αποζημιώνει τους οδοιπόρους, όπου στη συνέχεια ανάβουν με ευλάβεια τα καντήλια και τα κεριά προσευχόμενοι για την υγεία όλων των χωριανών. Στο εσωτερικό του ναού δεσπόζει η φορητή εικόνα του Προφήτη Ηλία (1953), δωρεά του Λάμπρου Φαφούτη. Παρά τα ίχνη φθοράς, που άφησε ο χρόνος, η εικόνα προβάλλει τον προφήτη ολόσωμο σε όρθια στάση να κρατά κλειστό ευαγγέλιο, με μια γαλήνια μορφή και μεγάλα εκφραστικά μάτια, ενώ το λιτό, φυσικό, ορεινό τοπίο λειτουργεί στο βάθος υποστηρικτικά.

Η απεικόνιση αυτή είναι λαϊκής τεχνοτροπίας, που ακολουθεί δυτικά πρότυπα, σε αντίθεση με τους πιο διαδεδομένους εικονογραφικούς τύπους του Προφήτη Ηλία στην ορθόδοξη παράδοση, όπως:

• Ο Προφήτης καθισμένος στην έρημο, τον οποίο τρέφει κόρακας.
• Η ανάληψή του με το πύρινο άρμα.
• Ο Προφήτης στο όρος Χωρήβ.
• Ολόσωμος με πάπυρο που φέρει προφητικό κείμενο.

Το ξωκκλήσι αυτό, που κουβαλά τη δική του ιστορία, είναι ο μόνος ναός του τόπου μας στον οποίο δεν έχει τελεστεί Θεία Λειτουργία εδώ και δεκαετίες. Η τελευταία φορά που συνέβη αυτό ήταν στο μακρινό 1990.

Χρόνια Πολλά σε όλους! Να είμαστε καλά και να ανταμώσουμε ξανά στις κορυφές του τόπου μας!