Ροσκιώτες στην Επανάσταση

Στα δυσπρόσιτα βουνά μας άνθρωποι απλοί, που μοχθούσαν για χάρη αυτής της γης, πήρανε τ’ άρματα για χάρη της λευτεριάς. Σήμερα, η σκέψη μας στρέφεται σε εκείνους, που άφησαν τα υπάρχοντά τους, για να πορευθούν στο μονοπάτι της θυσίας.

Αθανάσιος Ηλιόκαυτος

Αθανάσιος Παλιούρας

Χρήστος Κατσώνης

Άνθρωποι αποφασισμένοι, που παράτησαν το υνί και το τσαπί, για να βρεθούν στις σημαντικότερες μάχες της Ρούμελης αλλά και δίπλα στον “γιο της καλογριάς” τον Γεώργιο Καραϊσκάκη. Η συμμετοχή τους ξεκινά απ’ τον Ιούνιο του 1821, στην απελευθέρωση του Καρπενησίου, την πρώτη μεγάλη ανάσα ελευθερίας για την περιοχή. Λίγες μέρες μετά, στις 11 Ιουλίου, μες στον αχό της μάχης στη «Σκάλα Τέρνου», όπου η ομάδα του Νούρκα Σερβιάνη εξοντώνεται κατά τη διαφυγή της από το Αγρίνιο – μια στρατηγική επιτυχία, που έδειξε τη δύναμη των τοπικών δυνάμεων.

Τον Απρίλιο του 1822, οι Ροσκιώτες δίνουν το «παρών» στην εξαήμερη πολιορκία της Υπάτης αντιμετωπίζοντας ψυχωμένα τις στρατιές του Δράμαλη. Έναν χρόνο αργότερα, στις 9 Αυγούστου του 1823, στη θυσία του Μπότσαρη στο Κεφαλόβρυσο, όπου γίνονται μάρτυρες της τελευταίας νυχτερινής εφόδου του ήρωα, κατά την οποία θανατώνεται εκεί βάφοντας ανεξίτηλα το χώμα του τόπου με το αίμα του.

Ο αγώνας κορυφώνεται με τη συμμετοχή τους στη δραματική, επτάμηνη πολιορκία του Μεσολογγίου, τον Απρίλη του 1825, απέναντι στα στρατεύματα του Κιουταχή.

Τα ονόματά τους μνημονεύονται στο αρχείο των Αριστείων της Επανάστασης και στον κατάλογο εκείνων, που αγωνίστηκαν στο πλευρό του Καραϊσκάκη (Πρακτικά Συνεδρίου 2021, Μαρία Παναγιωτοπούλου- Μποτονάκη & Ανάργυρος-Γιάννης Μαυρομύτης, Βουλή των Ελλήνων 2024).